Dit blijkt uit het onderzoek Lekken naar de pers: een onderzoek onder journalisten van hoogleraar bestuurskunde Michiel de Vries van de Radboud Universiteit en zijn student Jurgen de Jong. De wetenschappers interviewden journalisten van stad- en streekredacties van vijftig veelal regionale Nederlandse dagbladen.

Lekken is de overheid een doorn in het oog. Toen de Miljoenennota dit jaar voortijdig in handen was gekomen van RTL Nieuws was politiek Den Haag in rep en roer: de 'verrassing' van Prinsjesdag viel in het water. Maar lekken gebeurt veel vaker, en op alle niveaus. Dagelijks wordt vele malen vertrouwelijke informatie aan media doorgespeeld. Overheden nemen steeds vaker maatregelen om het fenomeen uit te bannen, maar zonder succes.

De in het onderzoek geraadpleegde journalisten kregen gemiddeld een tot twee keer per week vertrouwelijke informatie toegespeeld. Maar de onderlinge verschillen zijn enorm; sommige journalisten krijgen niks, anderen zijn uitermate populair onder 'lekkers'.

Doorgespeelde informatie komt meestal van mannen (79 procent). Bijna de helft van de informanten is werkzaam in het ambtelijk middenkader. Toch is de kans dat een politicus lekt vele malen groter dan dat een ambtenaar dat doet. En in vier van de vijf gevallen heeft de 'lekker' al langer een 'zakelijke relatie' met de journalist.

Het algemeen belang dienen is volgens de helft van de journalisten het doel dat de lekkers voor ogen hebben. Een onderwerp op de politieke agenda plaatsen is tevens een veelgenoemd argument. In een kwart van de gevallen denken journalisten dat de lekker ook de onderlinge relatie wil verstevigen. Soms dient de informant zijn persoonlijk belang, zoals geld, carriëre of wraak. Ook wordt lekken soms gebruikt om te peilen of beleidsvoornemens wel op de benodigde steun kunnen rekenen.